Słoweńskie wina

Piątek, Kraków, godzina 16.00: dobijam do skupiska tysięcy samochodów. O 17-tej mam być na Rynku, a tu zamiast jechać, snuję się, jak sucha tabletka w przełyku... Jedyne korki, których widok nie sprawia mi bólu, służą do otwierania wina... Staje się cud - na miejsce docieram 6 minut przed czasem. I to jako pierwszy! Słoweńskie wina wypatrują smakoszy... już otwarte.

Na powitanie, Sebastijan Unuk, organizator degustacji, częstuje winem musującym Capris (100% Malvazija). Żywy złoty kolor, przyjemnie wytrawne, świeże. Robione klasyczną szampańską metodą. (ok. 40zł) Zaczyna się dobrze – pomyślałem, rozglądając się po piwnicznych wnętrzach Międzynarodowego Centrum Kultury. Kamień, cegła, elementy szklane i metalowe konstrukcje w stylu romańskim (czas New Roman?) – to wszystko tworzy przytulny i trochę tajemniczy klimat.

Niewielka Słowenia (ok. 2 mln mieszkańców) z czterdziestokilometrowym dostępem do Adriatyku, ma trzy okręgi winiarskie: Podravje, Posavje i Primorska. Degustujemy wina z tego ostatniego, usytuowanego na Istrii.

Prowadzący prezentację Sergej Jerman, przedstawiciel producenta Vinakoper, podkreśla tradycje sięgające czasów rzymskich. Pięknie położone na cyplu winnice (niektóre 5 metrów od morza) mają dużo słońca i ciepła. Ponad 530 ha upraw 15 winnych szczepów: głównym jest miejscowy Refošk (daje wino czerwone) i Malvazija (białe), ale poza tym Merlot, Cabernet Sauvignon i Franc, Pinot Gris czy Chardonnay. Winogrona zbierane są w większości ręcznie, roczna produkcja ok. 7 mln litrów.

Przejdźmy do meritum:

• Capris Malvazija 2005: lekkie, owoce cytrusowe i kwiaty akacji. Akurat dla zakochanych na Walentynki – spojrzałem na rozpraszającą mnie na przeciwko, czule całującą się co chwilę parę. Dobre do ryb, owoców morza czy risotto (ok. 30 zł).
• Capris Refošk 2006: bardziej kwasowy, wiśnia z aromatami wiejskimi, rześki. Do cięższych potraw, wołowiny, dziczyzny (ok.30 zł).
• Capris Plemenito 2002 (kupaż – Refošk, Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc i Merlota): intensywny, aromaty beczki i jagody leśnej, wyważone, niezbyt długie, w ustach przyjemne, eleganckie. Dla szerszego grona publiczności. Sergej poleca je do królika w rozmarynie i jagnięciny. (ok.50 zł)
• Capo d’Istria 2002 (Cabernet Sauvignon): głęboka czerwień wpadająca w ciemny brąz, trochę wanilii z beczki i dżemu truskawkowego, o mocniejszej strukturze i dłuższym finiszu. Dla mnie najciekawsze w dzisiejszej kolekcji. Pasuje do czerwonych mięs, sera, salami (ok. 60 zł).
• Na deser słodki Muškat 2006: delikatny kwiatowy aromat, lekkie z dobrze zbalansowanym cukrem. Jako aperitif, lub zamiast deseru. Słońce Słowenii w kieliszku (ok.30 zł).

Jakby można podsumować mało jeszcze znane u nas słoweńskie wina? Krótko: powinny być bardziej popularne. Zaskoczyła mnie duża dbałość o szczegóły i kultura winiarska. Słoweńcy czerpią z pokładów tradycji i sprzyjających warunków klimatycznych. Szerokość geograficzna zbliżona do Bordeaux, ale wina bardziej „ciepłe”, inne. Przekonajcie się sami.

Degustacja odbyła się 9 lutego 2007 w Międzynarodowym Centrum Kultury, Kraków Rynek 25, organizatorem był Sebastijan Unuk z Vinea Adriatica,
prezentację win Vinakoper prowadził Sergej Jerman


Foto: Marian Jeżewski

Galeria: Siergej Jerman, uczestnicy degustacji